กฤตภาสมีนิสัยอย่างหนึ่งเวลาเข้าเว็บไซต์ใหม่ คืออ่านข้อความบนปุ่มแล้วเดาว่าหน้าถัดไปควรแสดงอะไร ก่อนจะกดเข้าไปจริง
เขาตั้งสถานการณ์สมมติว่าเจอปุ่มสามแบบ ได้แก่ “ดูรายละเอียด” “ข้อมูลเพิ่มเติม” และ “เงื่อนไข” แล้วตั้งคำถามว่าปุ่มไหนสามารถสื่อถึงผลลัพธ์ปลายทางได้ชัดเจนที่สุด
เทคนิคนี้ไม่ได้ดูแค่ว่าปุ่มกดได้หรือไม่ แต่ตรวจสอบความสัมพันธ์ระหว่างข้อความที่ใช้กับความคาดหวังของผู้อ่านด้วย
ตัวอย่างเช่น หากปุ่มระบุว่า “เงื่อนไขกิจกรรม” หน้าปลายทางก็ควรมีรายละเอียดเงื่อนไขที่เกี่ยวข้อง ไม่ใช่พาไปยังหน้าแนะนำทั่วไปโดยไม่มีข้อมูลเพิ่มเติม
สำหรับกฤตภาส การใช้คำสั้นที่สุดไม่ได้หมายความว่าจะเป็นตัวเลือกที่ดีที่สุดเสมอไป บางครั้งข้อความที่ยาวขึ้นอีกเล็กน้อยกลับช่วยลดความสับสนได้มากกว่า
เขาไม่ได้ให้คะแนนความสวยงามของปุ่ม เพราะโจทย์นี้สนใจเพียงความชัดเจนในการสื่อสารและความตรงกันของเนื้อหา
“ถ้าผมอ่านชื่อปุ่มแล้วคาดเดาปลายทางได้ถูก แสดงว่าคำที่ใช้ช่วยผมได้ระดับหนึ่งครับ แต่ยังต้องดูด้วยว่าหน้าปลายทางให้ข้อมูลตรงตามที่บอกจริงไหม”