สำหรับนที เว็บไซต์ที่น่าอ่านไม่จำเป็นต้องตอบได้ทุกคำถาม แต่ควรแสดงให้เห็นว่าเรื่องไหนมีหลักฐานรองรับ และเรื่องไหนยังอยู่ระหว่างการตรวจสอบ
เขาเริ่มจากสถานการณ์ที่มีข้อมูลบางส่วนไม่ครบ เช่น ประกาศที่ยังไม่ระบุวันสิ้นสุด หรือบทความที่ยังไม่มีแหล่งอ้างอิงโดยตรง
แทนที่จะตัดสินว่าเว็บไซต์นั้นไม่น่าเชื่อถือทันที นทีใช้เกณฑ์สามอย่างในการพิจารณา ได้แก่ มีการบอกข้อจำกัดหรือไม่ มีวิธีตรวจสอบเพิ่มเติมหรือไม่ และมีข้อความใดที่ทำให้เข้าใจเกินกว่าหลักฐานที่มีอยู่หรือเปล่า
จุดที่เขาให้ความสำคัญเป็นพิเศษคือคำยืนยันแบบเด็ดขาด เพราะบางครั้งคำว่า “แน่นอน” หรือ “ถูกต้องทั้งหมด” อาจถูกใช้ในบริบทที่ไม่มีข้อมูลเพียงพอรองรับ
นทีมองว่าการเขียนว่า “ยังไม่มีข้อมูลยืนยัน” อาจดูไม่น่าตื่นเต้น แต่มีประโยชน์กว่าการเติมคำตอบที่ยังไม่รู้จริง
เขาจึงจบการประเมินด้วยคำถามสั้น ๆ ที่ใช้ได้กับเว็บไซต์หลายประเภท
“หลังอ่านจบ ผมรู้หรือยังว่าเรื่องไหนตรวจสอบได้ และเรื่องไหนต้องหาข้อมูลเพิ่ม? ถ้าแยกสองอย่างนี้ได้ชัด ผมถือว่าเนื้อหาสื่อสารได้ดีระดับหนึ่งครับ”